>  Actueel  >  Ervaringsverhalen  >  'Met garantiebaan aan de slag in het UMC'

'Met garantiebaan aan de slag in het UMC'

Angelique hoort er helemaal bij

Angelique van Tessel (41) uit IJsselstein draagt haar steentje bij aan de OK-afdeling van ziekenhuis UMC in Utrecht. Dat ze vanwege haar beperking een garantiebaan heeft, speelt geen rol voor haar collega’s. “Ze zijn blij met mij.”

“Als ik na mij vrije dag weer aan de slag ga, is het altijd een puinhoop in de koffiekamer. Daarom zijn mijn collega’s blij als ik er de volgende dag weer ben om op te ruimen. ‘Als jij werkt, is het altijd zo lekker netjes’,  zeggen ze.”

Angelique heeft moeite om snel informatie te verwerken, maar dat heeft haar er nooit van weerhouden om te werken. Zeventien jaar werkte ze op de verpak- en verzendafdeling van een tandtechnisch laboratorium in Nieuwegein en toen dat werk ophield, vond ze een baan bij een Shell-tankstation aan de A12. Ook die baan eindigde, maar via WIL kreeg ze een jaar geleden nieuw werk op de Operatiekamerafdeling van het UMC.

Koelkast

Ze maakt er de koffiekamer schoon, zorgt dat de koelkast goed gevuld is en doet alle voorkomende klusjes. Daarnaast werkt ze sinds kort in de opslagruimte waar (medisch) afval wordt verzameld en vult ze de zeepdispensers en mandjes met mondkapjes bij. Maar het allerleukste vindt ze dat ze de medicatie voor de OK karren mag aanvullen. “Heel verantwoordelijk werk”, zegt ze.

Angelique heeft een garantiebaan voor 28 uur. Ze ontvangt een gewoon salaris ter hoogte van het wettelijk minimumloon. Maar omdat ze niet zo snel kan werken als iemand zonder beperking, krijgt haar werkgever een loonkostensubsidie voor haar. Een jobcoach van WIL begeleidt haar. “Ik kan altijd bij haar terecht als ik ergens mee zit.”

Aantrekkelijk

“Die loonkostensubsidie maakt het voor het UMC financieel aantrekkelijk haar in dienst te hebben en te houden”, zegt (voormalig) accountmanager Louise Willems van WIL. “Angelique doet het zó goed, dat ze waarschijnlijk een vaste baan krijgt bij het UMC. Dat heeft ze zelf voor elkaar gekregen en daar kan ze trots op zijn.”

Dat is ze ook, beaamt Angelique: “Ik heb een tijdje thuisgezeten toen mijn baan bij Shell ophield, maar dat was één grote ramp. Ik wilde graag weer aan het werk en hing steeds aan de bel bij WIL. Ze werden daar een beetje gek van me”, lacht ze.

Ze voelt zich echt onderdeel van het OK-team. “Ik mocht laatst zelfs mee met het teamuitje naar Fort Vechten. Ik hoor er helemaal bij.”